همه چیز در مورد اساسنامه آپارتمان، مواردی که باید بدانید


با رشد سریع جمعیت، تعداد واحد­های مسکونی­های موجود در شهرها نیز افزایش پیدا کرده است. به تبع آن آپارتمان‌های ساخته شده در هر شهر، قوانین خاص خود را برای زندگی پیدا کرده­اند که باید به آنها توجه کرد تا ساکنین مجتمع­ها بتوانند در آن زندگی خوبی داشته باشند. این نوع سبک از زندگی، مورد علاقه برخی از مردم بوده ولی در مورد نحوه‌ی زندگی در آن و رعایت اصول زندگی در آپارتمان اطلاعات کافی ندارند. مسئله­ای که موجب ایجاد مشکلاتی می‌شود. از این رو برای سکونت در آپارتمان‌ها، اساسنامه آپارتمان تدوین شده است. ارگان­های تصمیم­گیرنده، تمام قوانین حاکم بر آپارتمان­نشینی و اساسنامه­ آن را تصویب کرده­اند تا بتوان با رعایت آنها زندگی در بهتری در این واحدهای مسکونی ایجاد کرد.

اساسنامه آپارتمان

اساسنامه مجتمع مسکونی یا آپارتمان توسط شخص حقوقی برای هر یک از آپارتمان‌ها به صورت جدا نوشته می‌شود؛ درواقع اساسنامه آپارتمان قوانین مربوط به سکونت در یک آپارتمان می­شود که در قالب قراردادی تنظیم شده است. در این اساسنامه، وظایف هر یک از اعضای آپارتمان(چه مستاجر و چه مالک) از جمله مدیر آن، چگونگی انتخاب هیئت مدیره برای ساختمان و هر چیزی که مربوط به قوانین آپارتمان نشینی باشد، ذکر شده است.

از اولین قوانین و آیین‌نامه‌ای که برای ساختمان در نظر گرفته شده است مربوط به مدیر ساختمان است. اگر در ساختمانی بیشتر از سه خانواده وجود داشته باشد، باید برای آن مدیر یا مدیرانی تعیین شود. هر مدیر می‌تواند تا دو سال بر ساختمان مدیریت داشته باشد. البته مدیر آپارتمان می‌تواند خارج از ساختمان و یا داخل آن سکونت کند و در این مسئله محدودیت ندارد.

جالب است که بدانید اساسنامه آپارتمان به موضوعاتی مانند جلسات عمومی ساختمان، بخش‌هایی از ساختمان که به صورت عمومی یا خصوصی در نظر گرفته می‌شود و همچنین هزینه­هایی که بین اعضا مشترک است، نیز می­پردازد.

برخی از نکات مهم قوانین تملک ساختمان در اساسنامه آپارتمان:

یکسان بودن تعهد مستاجر و مالک در ساختمان: تمامی قوانینی که برای اداره ساختمان در اساسنامه ذکر شده است برای همه اعضا از جمله مستاجر و مالک مساوی است و هر کسی که در مجتمع ساختمانی ساکن باشد باید قوانین آپارتمان‌نشینی را رعایت کند.

مشخص کردن مدیر ساختمان: مدیر ساختمان در جلساتی عمومی ساختمان توسط مجمع عموم آن، انتخاب خواهد شد. از جمله وظایفی که مدیر ساختمان دارد عبارت­اند از: مدیریت آپارتمان، دریافت هزینه­های آپارتمانی مانند شارژ ساختمانی، هزینه آب، برق ، گاز و پرداخت آنها، بیمه آتش‌سوزی، تعیین هزینه­های هر واحد از ساختمان و اعلام کردن آن به اعضای ساختمان؛ مدیر نباید به بدهکاران ساختمان خدمات اشتراکی را ارائه دهد، از طریق طرح دعوی در دادگستری، مطالبه طلب از بدهکاران را داشته باشد و درصورتی‌که نیاز باشد به ثبت اسناد مراجعه نماید.

بهره‌ بردن از مشاعات ساختمان: بخش­هایی از آپارتمان که بین همه مشترک است مشاعات نامیده می­شود و این بخش‌ها می‌توانند شامل : پشت بام، راهرو، راه‌پله، انبار عمومی، تلفن مرکزی، آسانسور، پنجره و درب بخش‌های عمومی ساختمان، حیاط، محوطه­ای از ساختمان که قسمتی از ملک به حساب می­آید، حیاط خلوت، اتاق سرایدار، سیستم گرمایشی و سرمایشی، انشعابات برق، آب و گاز، سیم­های برق و لوله­ها. به طور کلی در جلسات عمومی ساختمان هر چیزی که برای شخص خاصی در نظر گرفته نشود جزئی از قسمت‌های عمومی است و هر یک از اعضای ساختمان می‌توانند از آن استفاده کنند. قسمت­های مشترک به شخص خاصی نسبت داده نمی­شود و هر یک از اعضا مستاجر و یا مالک با توجه به مساحتی که به آن‌ها نسبت داده شده می‌توانند از آن بخش‌ها استفاده کنند.

اساسنامه ساختمان

قوانین آپارتمان‌نشینی

اساسنامه آپارتمان برای هر آپارتمان

اساسنامه آپارتمان برای هر آپارتمان به صورت مجزا نوشته می­شود که فقط مختص به آن آپارتمان است و متشکل از چندین فصل است و معمولا در فصل اول آن، در رابطه با زمین و مشخصات ساختمان توضیح داده می­شود. تنظیم اساسنامه مجتمع مسکونی جهت مراقبت و نگهداری و حفظ از ساختمان و تجهیزات آن صورت می­گیرد و وظیفه هر شخص به صورت دقیق در آن ذکر شده که باید نسبت به آنها مراعات داشت.

مشخص کردن  قسمت‌های اختصاصی در اساسنامه آپارتمان

بخش­هایی از ساختمان که به شخص خاصی تعلق دارد و برای استفاده خصوصی است را قسمت خصوصی ساختمان می­نامند. این بخش­ها شامل پارکینگ اختصاصی، واحد مسکونی اختصاصی و انبار اختصاصی، سرویس بهداشتی، اتاق‌های واحد مسکونی، درب واحد مسکونی و … می­شود.

حقوق و وظایف مالکین و ساکنین در اساسنامه آپارتمان

هر یک از اعضای آپارتمان چه مالک و یا مستاجر به میل خود می­توانند از آن واحد استفاده کنند، فقط به شرط آنکه تمام قوانین آپارتمان‌نشینی اساسنامه را رعایت کنند و به حقوق دیگر ساکنان احترام بگذارد؛ وظایف و حقوقی که هر یک از اعضای ساختمان در بخش‌های عمومی و یا خصوصی بر عهده دارند می‌توانند شامل موارد زیر باشد:

ساکنان می­توانند در قسمت­های اختصاصی ملک خود تغییرات مورد نظر را اعمال نمایند؛ می‌توانند واحد مسکونی خود را به شخص دیگری اجاره دهند، در صورتی که آن شخص تمام قوانینی اساسنامه را رعایت کند؛ می‌توانند بخش­هایی از ملک خصوصی خود را که نیاز به تعمیر و بازسازی دارد را تعمیر نمایند؛ ساکنان باید تمام قوانین آپارتمان نشینی که توسط هیئت مدیره ساختمان تنظیم شده است را رعایت کنند؛ آنها می­توانند از وسایلی که برای زندگی نیاز است، به شرط رعایت حقوق دیگر ساکنین، استفاده لازم را صورت دهند.

مالک هر واحد از ساختمان حق تعرض به مالکیت واحد­های دیگر را ندارد. به عنوان مثال نمی­تواند قسمتی از واحد مسکونی را اجاره دهد؛ نمی­تواند از واحد خود به عنوان کارگاه یا محل کسب و کار استفاده کند؛ نمی­تواند به میل خود نمای ساختمان و هر چیزی که مربوط به زیبایی ساختمان است را تغییر دهد؛ نمی­تواند واحد مسکونی خود را به دو قسمت تقسیم کند؛ نمی­تواند از وسایلی استفاده کند که وزنشان از حد متعارف بیشتر است؛ نمی‌تواند راه­های ارتباطی را مسدود کرده یا وسایلی را در بین راه قرار دهد؛ نمی­تواند وضعیت انباری یا پارکینگ را تغییر داده و مورد استفاده خصوصی خود جهت استفاده کاری قرار دهد.

تشکیلات اداری ذکر شده در اساسنامه آپارتمان

ارکان اداره ساختمان از چند سمت تشکیل شده است: مجمع عمومی، هیئت‌مدیره و بازرسان، که مجمع عمومی همان مالکان و ساکنان آپارتمان هستند و می­توانند در جلسات عمومی حضور داشته باشند و در رابطه با موضوعاتی مانند تاسیسات، هزینه­های مشترک، تغییرات اساسنامه مجتمع مسکونی ، انتخاب هیئت مدیره و مانند این‌ها نظرات خود را اعلام کنند.

مجامع عمومی آپارتمان

مجامع عمومی سالیانه و در زمان و مکانی که از قبل مشخص شده، برگزار می­گردد و در قالب دعوت نامه­ای به ساکنین ساختمان فرستاده می‌شود؛ ناگفته نماند که  نمونه­ای از مجامع عمومی روی تابلو اعلانات نصب شده و در صورتی که بیش از نیمی از ساکنین ساختمان در آن حضور پیدا نکنند، جلسه به روز دیگری موکول می­شود.

مواردی که هنگام امضاء اجاره‌نامه باید بدانیم



منبع: مجله آنلاین هومینگ

دیدگاه ها

mood_bad
  • بدون دیدگاه.
  • chat
    افزودن دیدگاه